«Είναι η σιωπή χρυσός» Αξίωμα της ύπαρξης Στάση της ζωής. Και σε θυμάμαι να ακούς τα λόγια τους να γελάς με τις διαμάχες μα να σιωπάς… Με ύφος που κρύβει εκείνο, που οι άλλοι δε γνωρίζουν. Μια αποκάλυψη, μια αλήθεια τόσο καθαρή, σπουδαία, δυνατή, που τα σύνορά μας είναι μικρά να την αντέξουν. Και κοιτώντας
Πήγαινα συχνά στο σπίτι του παραδοσιακό, όπως και ο ίδιος. Γραφείο ξύλινο με χτυπημένο τζάμι. Στοίβες βιβλία, πολλά βιβλία Μου μιλούσε για αυτά σαν παιδιά του. Οι ιστορίες, τα πάθη, οι ποιητές. Δεν ήθελε πολλά να κάνει παρά να μελετά. Ποτέ του δεν ταξίδευε. Το τρένο της ζωής του κυλούσε στις ράγες που σχημάτιζαν τα
Ένα από τα πολλά πράγματα, για τα οποία δε φημίζεται η Αθήνα είναι τα καφέ της. Αν εξαιρέσει κανείς μερικά που βρίσκονται σε λόφους (Χαϊδάρι, Πετρούπολη, Πειραιάς) και σου παρέχουν μια ξεχωριστή θέα του λεκανοπεδίου, τα περισσότερα είναι άχρωμα, θυμίζοντας μονότονες καβαφικές ημέρες. Έτσι, με το Στράτο θα συναντιόμασταν κάπου στο Παγκράτι, εφόσον αυτός έμενε